പ്രാര്‍ത്ഥന

എന്താണ് പ്രണയം?                    എനിയ്ക്കും ഉണ്ട് പ്രണയം. ആരോട് ? എന്തിനോടു ? എങ്ങനെ ? ഏതു തരത്തിൽ ? എന്റെ പ്രണയം എനിയ്ക്ക് മാത്രം അറിയാം. ഞാൻ പ്രണയിക്കുന്ന ആളിനും അറിയില്ല. അല്ലാ......! ഏതാ ആള് ? ആവോ? അതും അറിയില്ല, അതിനു രൂപമില്ല, നിറമില്ല, മണമില്ല, ശബ്ദമില്ല, രുചിയുമില്ല, ഒന്നും ഇല്ല. പക്ഷേ  അറിയുന്നു. ഒന്നൊഴികെ രൂപത്തെ ഒഴിച്ച്, ഞാൻ സംസാരിക്കാറുണ്ട്‌, കരയാറുണ്ട്, ചിരിയ്ക്കാറുണ്ട്  നിലവിളിയ്ക്കാറുണ്ട്, കോപിയ്ക്കാറുണ്ട, പാടാറുണ്ട്, നൃത്തം ചെയ്യാറും ഉണ്ട് അതിനോട്. പക്ഷെ തൊട്ടുനോക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല. എങ്കിലും നിശ്വാസത്തിന്റെ സ്പർശം അനുഭവിച്ചു. അത് മാത്രം...! അങ്ങനെ അതിലൂടെ നേരത്തേ പറഞ്ഞ അനുഭവങ്ങളും.  ഇവയെല്ലാം നിശബ്ദമായി മാത്രം. മൌനമായി......... ഞാൻ പോലും അറിയാതെ........!!! വല്ലാത്ത അനുഭൂതിയാണ്. ഇതിനെ ഞാൻ പ്രണയമായി നിർവചിക്കുന്നു. അദ്രിശ്യമായ ഈ അനുഭവത്തെ പ്രണയം എന്നു ഞാൻ അറിയുന്നു. അങ്ങനെ ഞാൻ എന്നെ സ്വയം പ്രണയിച്ചു പോകുന്നു. എന്നിലൂടെ ഈ ലോകത്തെ ...

ചാരം....!!! ഇന്ന് നാം ജീവിക്കുന്നത് ഒരുതരം ജഡാവസ്ഥയിലാണ്. എല്ലാം ഉണ്ട് എല്ലാം..പക്ഷെ; എന്താണ് ഉള്ളത്? ഹാ അതുമാത്രം അറിയില്ല, ആര്‍ക്കും. എന്തിനോ വേണ്ടി ഓടി നടക്കുന്നു. ലോകമെങ്ങും ..ഈ ഞാനും എല്ലാപേരും. പക്ഷെ നേടുന്നതോ ഒരു കൈചാരം. അതാണെല്ലാം.....അതുമാത്രം. ഒന്നിതാ പറയട്ടെ ഈ ചാരം ഇപ്പോള്‍ നാം ഉണ്ടാക്കുകയാണ് മനുഷ്യന്‍ സ്വയം.. അതു വളര്‍ന്നു..വളര്‍ന്നു.. നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി ....എന്നിട്ടും കൊതി തീരുന്നില്ല എനിയ്ക്കും എന്‍റെ സഹചാരികള്‍ക്കും. വീണ്ടും ആര്‍ത്തിയോടെ ഉഴലുന്നു പുതിയൊരു ചാരത്തിനായി. വളര്‍ന്നു വികസിച്ചു എന്ന് സ്വയം അഹങ്കരിക്കുന്നു..വൃഥാ ....വീഴുന്നുതോ വലിയൊരു ചാരത്തിലേക്ക്. ഇതാ കണ്ടില്ലേ എന്താണിവിടെ എഴുതി വയ്ക്കുന്നത്. അതുപോലും അറിയാതെ എഴുതുകയാണ് . അല്ല അങ്ങനെയല്ല എന്തോ ഒന്ന് ഉറച്ചുതന്നെയാണ് എഴുതുന്നത്‌...എഴുതി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. എന്തിനെന്നല്ലേ ഉള്ളുരുകി ഉള്ളുരുകി തീരാറായി . ആ അവസാനം എഴുതി തീര്‍ക്കുന്നു. അതിനായി ഒരു ശ്രമം.. എന്തിനാണ് എഴുതുന്നത്‌ അതും അറിയില്ല. എങ്കിലും എഴുതുന്നു.. ഒരുപാടു വര്‍ഷങ്ങളായി കൊണ്ടുനടക്കുന്ന അതിമോഹം. ദേ കണ്ടോ..??? ചാരത്തിനായുള്ള മോഹം...ഈ എഴുതുന്നത്‌ ഒരുതരം സ്വ...